“Horch 930 S”
Το χαμένο αριστούργημα που του έμελλε να γεννηθεί λίγο πριν τον πόλεμο και δεν πρόλαβε να ενηλικιωθεί ποτέ.
Το Horch 930 S αποτελεί μια από τις πιο συναρπαστικές και συνάμα τραγικές ιστορίες της αυτοκίνησης του 20ού αιώνα.
Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Βερολίνου το 1939 ως το απόλυτο σύμβολο πολυτέλειας και τεχνολογικής πρωτοπορίας της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.
Ωστόσο, η μοίρα του σφραγίστηκε από το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με αποτέλεσμα να κατασκευαστούν ελάχιστα αντίτυπα (3), καθιστώντας το σήμερα ένα από τα σπανιότερα και πιο περιζήτητα κλασικά αυτοκίνητα αντίκες στον κόσμο.
Σχεδίαση και Αεροδυναμική
Το γράμμα “S” στο όνομα του 930 S σήμαινε Stromlinie (“Streamline” μτφ. “αεροδυναμική γραμμή”).
Εμπνευσμένο από τις μελέτες του Paul Jaray (πρώην μηχανικού της Zeppelin) αλλά και από τα αγωνιστικά αυτοκίνητα της Auto Union AG (εταιρεία που προέκυψε από την συγχώνευση των (Audi, DKW, Horch, and Wanderer), το 930 S διέθετε ένα πρωτοποριακό για την εποχή του σχήμα. Με καμπύλες που μείωναν την αντίσταση του αέρα ο συντελεστής οπισθέλκουσας ήταν μόλις 0,43 Cx (ή Cd). Νούμερο εντυπωσιακό για ένα όχημα του 1939.
Πολυτέλεια και Ανεση
Μία από τις πιο καινοτόμες σχεδιαστικές λύσεις ήταν η απουσία της κεντρικής κολόνας (B-pillar) (ανάμεσα στην μπροστινή και πίσω πόρτα). Αυτό επέτρεπε στις πίσω πόρτες να ανοίγουν αντίθετα (suicide doors), διευκολύνοντας την είσοδο και έξοδο των επιβατών, ενώ παράλληλα το πλαίσιο του αυτοκινήτου παρέμενε εξαιρετικά άκαμπτο.
Στο εσωτερικό, το 930 S διέθετε κλιματισμό (μέσω αεραγωγών για το παρμπρίζ), ραδιόφωνο (κάτι πολύ σπάνιο για το 1939) και καθίσματα που έπεφταν τελείως και μετέτρεπαν το εσωτερικό σε πλήρες κρεβάτι για ξεκούραση.
Η περίφημη “Βρύση” στο Φτερό
Ίσως το πιο διάσημο και ιδιόρρυθμο χαρακτηριστικό του Horch 930 S ήταν ο εξοπλισμός του. Στο μπροστινό δεξί φτερό, κρυμμένο κάτω από ένα πορτάκι, υπήρχε ένα πτυσσόμενο νεροχύτης με βρύση. Η λειτουργία του ήταν απλή αλλά πρακτική: επέτρεπε στον οδηγό να πλύνει τα χέρια του μετά την αλλαγή ενός ελαστικού ή μιας βρώμικης εργασίας, χωρίς να λερώσει το εσωτερικό του πολυτελούς οχήματος. Παράλληλα στην απέναντι πλευρά, στο φτερό του οδηγού, υπήρχε ένα μικρό φαρμακείο.
Προδιαγραφές και Επιδόσεις
Κάτω από το αεροδυναμικό αμάξωμα, το 930 S βασιζόταν στο πλαίσιο και τον κινητήρα του 930 V.
Διέθετε έναν V8 κινητήρα 3.823 κ.εκ., ο οποίος απέδιδε 92 ίππους στις 3.600 σ.α.λ..
Χάρη στην αεροδυναμική του σχεδίαση, το βαρύ όχημα (2.300 κιλά) μπορούσε να φτάσει τελική ταχύτητα που κυμαινόταν μεταξύ 170 και 187 χλμ/ώρα.
Το άδοξο Τέλος
Το αρχικό πλάνο προέβλεπε μαζική παραγωγή από τον οίκο Gläser, αλλά η εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939 “πάγωσε” κάθε μη στρατιωτική εξέλιξη. Συνολικά, πριν από τον πόλεμο κατασκευάστηκαν μόλις δύο ή τρία πρωτότυπα. Ένα από αυτά εκτέθηκε στο Βερολίνο και ένα άλλο φημολογείται ότι οδηγήθηκε από τον θρύλο του μηχανοκίνητου αθλητισμού Tazio Nuvolari.
Μετά τον πόλεμο, το εργοστάσιο της Horch βρέθηκε στη σοβιετική ζώνη κατοχής. Με εντολή της σοβιετικής διοίκησης, κατασκευάστηκαν άλλα τρία αντίτυπα με το αρχικό σχέδιο του 1939, και στη συνέχεια ακόμη τέσσερα με τροποποιημένο μπροστινό μέρος, φτάνοντας συνολικά τα επτά με οκτώ οχήματα.
Σήμερα, μόνο δύο από αυτά τα αυτοκίνητα σώζονται.
Το ένα ανήκει στη συλλογή της Audi στο Ingolstadt (Βαυαρία) και είναι το μοναδικό που διατηρεί το αρχικό σχήμα του 1939. Το άλλο βρίσκεται στο Μουσείο August Horch στο Zwickau (Σαξονία).
Το Horch 930 S παραμένει ένα σύμβολο του τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν η ιστορία είχε πάρει διαφορετικό δρόμο.
Ενα όχημα που συνδύαζε την άνεση μιας λιμουζίνας, με την τεχνολογία ενός αεροπλάνου και την πολυτέλεια ενός γιωτ.
